„Inner Bridges: Analytical Work with Children, Adolescents and Young Adults” Bucharest 4-7/06/26

Inner Bridges – konferencja o analitycznej pracy z dziećmi, młodzieżą i młodymi dorosłymi w Bukareszcie

W dniach 4–7 czerwca 2026 roku w Bukareszcie odbyła się międzynarodowa konferencja „Inner Bridges: Analytical Work with Children, Adolescents and Young Adults”, poświęcona analitycznej pracy z dziećmi, młodzieżą i młodymi dorosłymi.

Było to wyjątkowe wydarzenie, ponieważ zostało zorganizowane wspólnie przez cztery towarzystwa analityczne: SP Jung i SRAJ z Rumunii, Slovenian Association for Analytical Psychology (SZAP) oraz Polskie Towarzystwo Psychoanalizy Jungowskiej (PTPJ).

Miałam zaszczyt być członkinią komitetu organizacyjnego konferencji, wspólnie z Emą Diaconu, Ilincą Bălaș i Mancą Švarą. Przez cztery dni ponad stu analityków, psychoterapeutów, osób szkolących się oraz innych specjalistów z wielu krajów i towarzystw jungowskich spotkało się, aby wspólnie myśleć o wyzwaniach współczesnej pracy analitycznej z najmłodszymi pacjentami i ich rodzinami.

Most jako symbol spotkania

Centralnym obrazem konferencji był most – symbol łączenia tego, co pozornie oddzielone: różnych obszarów psychiki, przeciwieństw, doświadczeń, ludzi i perspektyw.

Drugim ważnym obrazem był solidny kontener, czyli przestrzeń zdolna pomieścić trudne doświadczenia, emocje i różnorodność ludzkich historii.

Te dwa obrazy – most i kontener – towarzyszyły nam przez całe cztery dni. Stały się również metaforą samego procesu analitycznego: budowania połączeń pomiędzy tym, co świadome i nieświadome, pomiędzy cierpieniem i twórczością, pomiędzy doświadczeniem jednostki a relacją z drugim człowiekiem.

W pewnym sensie sama konferencja stała się takim kontenerem – miejscem, w którym można było pomieścić różnorodne doświadczenia kliniczne, emocje i pytania, a następnie wspólnie je opracowywać i nadawać im znaczenie.

„Bridge over death”

Podczas konferencji miałam również możliwość wygłoszenia wykładu plenarnego pt.:

„Bridge over death: linking symbols and linking phenomena in Jungian analysis of children with autism spectrum disorder”

Wystąpienie było poświęcone moim wieloletnim doświadczeniom w pracy analitycznej z dziećmi ze spektrum autyzmu oraz rozwijanej przeze mnie koncepcji „linking phenomena” i „linking objects” – zjawisk i obiektów, które mogą umożliwiać budowanie relacji, komunikacji i psychicznego połączenia z dzieckiem.

Tytułowy „most nad śmiercią” odnosił się do szczególnego rodzaju doświadczenia zerwania więzi – zarówno w relacji z drugim człowiekiem, jak i z własnym światem wewnętrznym. W pracy z dziećmi w spektrum szczególnie ważne staje się poszukiwanie sposobów, w jakie możliwe jest ponowne nawiązanie kontaktu, kiedy tradycyjne formy komunikacji i symbolizacji okazują się niedostępne.

Była to dla mnie również okazja do podzielenia się fragmentem pracy nad teorią, którą rozwijam od kilku lat, łącząc perspektywę psychologii analitycznej z doświadczeniami klinicznymi dotyczącymi spektrum autyzmu.

Bogaty program kliniczny

Program konferencji obejmował osiem wykładów plenarnych, 21 prezentacji przypadków klinicznych oraz trzy warsztaty.

Wśród wykładowców znaleźli się między innymi Francesco Bisagni, Caterina Vezzoli, Batya Brosh Palmoni, Jay Barlow, Eva Pattis Zoja, Oksana Zaleska, Manca Švara, a także ja – z prezentacją dotyczącą pracy jungowskiej z dziećmi w spektrum autyzmu.

Szczególnie cenne były dla mnie prezentacje przypadków klinicznych. Pokazywały one, jak różnorodne mogą być drogi rozwoju psychicznego dzieci i młodych ludzi oraz jak wiele wymaga od terapeuty gotowość do pozostawania przy tym, co jeszcze nie zostało nazwane, zrozumiane czy zsymbolizowane.

Ważną częścią programu były również warsztaty, w tym prowadzony przez Evę Pattis Zoja i Mihaelę Drăgan warsztat sandplay, poświęcony między innymi przestrzeni ciszy oraz doświadczeniu „grupowej psychiki”.

Spotkanie ludzi i idei

Konferencja była czymś więcej niż tylko wydarzeniem naukowym.

Rozmowy prowadzone podczas sesji, wspólne posiłki, spotkania wieczorne, warsztaty i nieformalne dyskusje pozwoliły nawiązać nowe relacje zawodowe i osobiste. Dla mnie szczególnie ważne było doświadczenie współpracy ponad granicami poszczególnych towarzystw i krajów.

Organizacja konferencji była dużym przedsięwzięciem, wymagającym połączenia wielu różnych perspektyw, doświadczeń i sposobów pracy. Jednocześnie właśnie ta różnorodność okazała się jej ogromną wartością.

Inner Bridges było konferencją, która w pewnym sensie sama zbudowała mosty, o których mówił jej program.

Mosty pomiędzy krajami i towarzystwami, pomiędzy teorią a praktyką kliniczną, pomiędzy doświadczeniem analityków a światem dzieci i młodych ludzi, z którymi pracujemy.

Co pozostaje po konferencji?

Po spotkaniach w Bukareszcie pozostaje przede wszystkim poczucie, że dialog rozpoczęty podczas konferencji powinien być kontynuowany.

Praca analityczna z dziećmi, młodzieżą i młodymi dorosłymi wymaga szczególnej uważności, elastyczności i gotowości do poszukiwania nowych form kontaktu. Wymaga także umiejętności budowania bezpiecznego kontenera, który pozwala pomieścić to, co trudne, oraz mostów prowadzących ku relacji, symbolizacji i rozwojowi.

Cieszę się, że mogłam być częścią tego międzynarodowego spotkania – zarówno jako współorganizatorka reprezentująca Polskie Towarzystwo Psychoanalizy Jungowskiej, jak i jako prelegentka.

Mam nadzieję, że mosty zbudowane w Bukareszcie będą prowadziły dalej – do kolejnych spotkań, współpracy, badań i przede wszystkim do lepszego rozumienia dzieci i młodych ludzi, którym towarzyszymy w ich drodze rozwoju.

Inner Bridges – Bucharest, 4–7 June 2026.

Bridge over death. Linking symbols. Linking phenomena. Building connections.

Nieświadomość w skrzynce z piaskiem- seminarium Laboratorium Sandplay- 3/4.10.2025

W pierwszy weekend października 2025 miałam przyjemność gościć grupę psychoterapeutów którzy przyjechali do #CentrumSandplay w Szczecinie aby doświadczyć metody Sandplay w pracy terapeutycznej.

Grupa w ramach seminarium zapoznała się z podstawami teoretycznymi metody.

Zapoznała się także z metodą #TerapiaWPiaskownicy poprzez doświadczenie własne w grupie.

Na seminarium zostały także omówione historyczne podwaliny metody Sandplay według Dory Kalff a także proces certyfikacji prowadzony przez #ISST Międzynarodowe Towarzystwo Terapii w Piaskownicy.

„Umysł i ciało są jednością” Rozmowy o psychologii klinicznej i pracy psychoterapeutycznej w Światowym Dniu Psychologa

W Światowym Dniu Psychologa opowiadam o pracy klinicznej i psychoterapeutycznej w szpitalu.

21 lutego obchodzimy Międzynarodowy Dzień Psychologa. W 1879 roku psychologia została uznana samodzielną nauką empiryczną. Dzisiaj, w 2025 roku, psychologowie zajmują się diagnozowaniem, opiniowaniem, terapią oraz edukacją i udzielaniem wsparcia. Również w szpitalach wielospecjalistycznych. Takich, jak nasz.

Rozmowa z dr n. med. Agatą Gizą-Zwierzchowską – koordynatorką zespołu psychologów w Szpitalu Wojewódzkim w Szczecinie; specjalistką psychologii klinicznej; psychoterapeutką i psychoanalityczką

Jak wygląda praca psychologa w SPWSZ?

dr Agata Giza-Zwierzchowska: W SPWSZ jestem zatrudniona już od kilkunastu lat. W ramach rozmaitych oddziałów szpitala prowadzę – już dzisiaj wraz z zespołem sześciu psychologów – pracę diagnostyczną, psychoterapeutyczną i psychoedukacyjną, zarówno w placówce przy ul. Arkońska, jak i w szpitalu przy ul. Sokołowskiego. Wspieramy też sam personel w trudach pracy medyka. Krótko mówiąc, mamy pełne ręce pracy, ale na szczęście lubimy to, co robimy. Zawód psychologa raczej wszyscy w zespole wybraliśmy z pasji.

Czy w szpitalu takim, jak nasz, potrzebny jest psycholog?

Niestety tak. Dlaczego powiedziałam “niestety”? Oczywiście wolałabym, żebyśmy wszyscy byli w dobrej kondycji psychicznej. Niestety choroba ciała pacjentów z naszych oddziałów zazwyczaj obciąża psychikę. Mówimy potocznie, że kiedy choruje ciało, to także w jakimś sensie choruje dusza.

W takim razie, czy obecność psychologa w szpitalu jest standardem?

Dzisiaj już na szczęście w wielu szpitalach takich, jak nasz pracują psycholodzy. Kilkanaście lat temu byliśmy jednym z nielicznych szpitali w województwie, w którym dbano w taki specjalistyczny sposób o psychikę pacjenta. Notabene, 23 lutego obchodzony jest Światowy Dzień Walki z Depresją. Dla przykładu powiem, że badania naukowe dowodzą, że co czwarta osoba chorująca somatycznie ma objawy depresji. Walka z chorobą onkologiczną jeszcze bardziej osłabia psychikę. Już co drugi pacjent zmagający się z nowotworem doświadcza depresji. Dlatego nasza praca psychoterapeutyczna, aktualnie już na wszystkich oddziałach szpitalnych, jest niezbędna. Wiemy też, że dbając o swoje samopoczucie wszyscy żyjemy dłużej.

W jakim sensie?

Od wielu lat prowadzone są badania nad wpływem wsparcia psychologicznego na długość życia osób chorych przewlekle. W naszym szpitalu także prowadziłam takie badania w ramach mojej rozprawy doktorskiej na Pomorskim Uniwersytecie Medycznym. Ich wyniki potwierdzają to, że my naprawdę jesteśmy całością. Umysł i ciało są jednością. Nasz układ nerwowy – to, co czujemy i myślimy – jest ściśle połączony z układem hormonalnym, immunologicznym i innymi obszarami ciała. W związku z tym żyjemy dłużej, kiedy jesteśmy w dobrej kondycji psychicznej. Stany depresyjne, lęk, inne negatywne emocje prowadzą do skracania się naszych telomerów, co przyspiesza proces starzenia się komórek. Wszyscy więc, w ramach pracy nad sobą, możemy nie tylko rozwijać pozytywne podejście do życia i otoczenia, ale także wydłużyć życie i poprawić jego jakość…. ciąg dalszy po linkiem

https://spwsz.szczecin.pl/news/umysl-i-cialo-sa-jednoscia.-wywiad-z-psychologiem-szpitalnym

”URO – onko 2024” Wielodyscyplinarne Debaty 6-7 grudnia 2024

Z wielką przyjemnością wzięłam udział w Konferencji „ Uro-onko 2024 Wielodyscyplinarne Debaty 6-7 grudnia 2024” . Jestem pod ogromnym wrażeniem postępów w uroonkologii 💎 i otwartości urologów na psychologię głębii. W ramach wykładu zaprezentowałam założenia teorii psychologii głębi według Jamesa Hillmana i Carla Gustawa Junga w kontekście samoaktualizacji sensu życia, selfcare i celów stawianych sobie w zawodzie medyka.
Bardzo owocna wymiana doświadczeń i wspaniała atmosfera 🪷

VIII Warsztaty Psychoterapeutyczne we Wrocławiu -23/24.11.2024

W dniach 23-24 listopada 2024 miałam wielką przyjemność uczestniczyć w konferencji zorganizowanej przez Dolnośląskie i Śląskie Towarzystwa Psychoterapeutów .
Cyklicznie organizowana przez te dwa zespoły konferencja – VIII Warsztaty Psychoterapii- zgromadziła po raz kolejny setki psychoterapeutów którzy z przyjemnością wymieniali się doświadczeniem i umiejętnościami w całej swojej różnorodności którą reprezentują. Gościem specjalnym konferencji była znamienita psychoanalityczka jungowska Regina Renn, która zaprezentowała wykład poświęcony synchroniczności w psychoterapii. Nie zabrakło również innych inspirujących gości. Program był bardzo bogaty 🔔
Z dużą satysfakcję przyłączyłam się do tej wspólnej „uczty” i sama poprowadziłam seminarium z zastosowania metody Sandplay w pracy z pacjentami z zaburzeniami psychosomatycznymi.
Poniżej zamieszczam Filmowe wspomnienia z VIII Warsztatów Psychoterapii 🏵️ łącząc wyrazy podziękowania dla Organizatorów i z niecierpliwością czekając na kolejne takie okazje do profesjonalnych spotkań 🪷

I Europejska Konferencja IAAP o psychoanalizie dzieci i młodzieży w Syrakuzach

Przed miesiącem zakończyły się dwa wyjątkowe wydarzenia psychoanalityczne pod patronatem IAAP (International Association for Analytical Psychology) w Syrakuzach w których miałam przyjemność wziąć czynny udział. Pierwsze wydarzenie to The 1st IAAP European Conference on Childhood and Adolescence zatytułowana „Adolescents: Anxieties and Forms o Resilience” . Komitet organizacyjny tej znakomitej konferencji pod kierownictwem dr Cateriny Vezzoli z Włoskiego Towarzystwa Psychologii Analitycznej włożył mnóstwo pracy w przygotowanie wspaniałej , trzydniowej , merytorycznej uczty dla psychoanalityków i routerów IAAP z całego świata. Z ogromną przyjemnością wysłuchałam wykładów analityków jungowskich z Europy m.in. Brigit Soubrouillard, Francesco Bisagni, Maria G. Bianchi, Robert Tyminski, Joerg Rasche. Wielu inspiracji i emocji dostarczyli także prelegenci break-out sessions. W ramach tego wydarzenia miałam także zaszczyt wygłosić wystąpienie poświęcone psychoterapii zaburzeń psychosomatycznych u dzieci, zatytułowane „About a girl who had fire in her hands. Body as a symbol. Psychosomatic expression of the symbol and its transformation in psychotherapy and Jungian analysis of children and adolescents.” Podczas konferencji wykładowcy nie tylko hojnie dzielili się swoim ogromnym doświadczeniem z uczestnikami w ramach break-out sessions i wykładów plenarnych. Nie mniej ważne okazało się celebrowanie relacji i współpracy pomiędzy uczestnikami które zapowiadało wiele przyszłych wydarzeń . Kondycja psychiczna młodzieży i dzieci bezsprzecznie wymaga wsparcia. O tym fakcie przekonujemy się w każdym kraju Europy. Wszyscy dostrzegamy zatrważające statystyki prezentujące kilkudziesięciokrotny wzrost zaburzeń psychicznych u dzieci i tak samo rosnący odsetek prób samobójczych. W przerwach pomiędzy konferencyjnymi wydarzeniami spacerowałam przemierzając ulice starożytnej Ortigii. Zdobiły je rzeźby autorstwa artysty Giovanni da Monreale, który dokumentuje rzeczywistość tworząc rzeźby dzieci patrzące we smartfony. Synchroniczność konferencji i ulicznych rzeźb uderzyła mnie. Utwierdziła w przekonaniu , że działania psychoterapeutyczne wobec osamotnionych w społeczeństwie nastolatków są naglącą koniecznością. Trzy dni później wkroczyłam w przestrzeń drugiej konferencji analitycznej w Syrkuzach. O wrażeniach z niej – nie mniej inspirujących- przedstawię w kolejnym wpisie… TUTAJ

Zapraszamy na VI seminarium z cyklu LABORATORIUM SANDPLAY

 „I nagle zrobiło się cicho – Sandplay Therapy w psychoterapii straty i żałoby.”

„Żadne nowe życie nie może powstać, mówią alchemicy, bez śmierci starego.

Porównują tę sztukę do pracy siewcy, który zakopuje ziarno w ziemi:

umiera ono bowiem tylko po to, by obudzić się do nowego życia.”

Carl Gustav Jung (Collected Works 16, Par. 467/1946)

Żałoba jest spowodowana stratą  osoby, która wnosiła w życie drugiego ważną jakość i wartość. Żałoba – choć jest trudnym i bolesnym procesem  – ma znaczącą wartość dla rozwoju osoby opłakującej stratę. Wymaga zniesienia cierpienia i bolesnego wycofania projekcji, jakim został obdarzony zmarły, a jednak finalnie jest procesem intensywnego wzrostu wewnątrzpsychicznego. Niekiedy jednak strata bliskiego przychodzi nieoczekiwanie. Niektóre osoby doświadczają 'traumatycznej straty’ w której łączące ze zmarłym uczucia i emocje zostają wyparte i stłumione tak, że aktywują  archetypową zbiorową treść, co wtórnie może mieć szkodliwy wpływ na zdrowie osoby, która doznała straty. Powikłanie procesu żałoby jest często spotykanym zjawiskiem w praktyce klinicznej i psychoterapeutycznej. Prowadzi do pojawienia się objawów, utraty libido, pojawienia się objawów depresyjnych i wyczerpania psychofizycznego. Na seminarium poświęconym zastosowaniu Sandplay Therapy w pracy z żałobą przyjrzymy się procesowi radzenia sobie ze stratą w obrazach i marzeniach sennych pacjentów. Na zajęciach zajmiemy się także pracą własną z ucieleśnionymi symbolami i praktycznym zastosowaniem analitycznych koncepcji  żałoby w pracy terapeutycznej z dziećmi i dorosłymi.

Prowadząca:  Agata Giza-Zwierzchowska (Szczecin) psycholożka, specjalista psychologii klinicznej, psychoterapeutka, psychoanalityczka jungowska International Association for Analytical Psychology, certyfikowana psychoterapeutka Sandplay (Individual Member ofInternational Society for Sandplay Therapy ), współautorka publikacji “Wprowadzenie do Terapii w Piaskownicy – Sandplay Therapy”

więcej informacji znajduje się na stronie Centrum Sandplay

„Prehabilitacja” – innowacja w psychoonkologii – opracowujemy specjalistyczny, innowacyjny program WSPARCIA „PSYCHOPREHBILITACYJNEGO” dla pacjentów chorujących onkologicznie.

W mojej pracy psychoterapeutycznej za szczególnie istotny i cenny dla mnie obszar uznaję psychoonkologię czyli wsparcie psychologiczne dla osób chorujących onkologicznie. Takim obszarem zajmuję się od lat wraz z Zespołem Psycholożek na oddziałach onkologicznych i chirurgicznych Samodzielnego Publicznego Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Szczecinie.

Diagnoza choroby nowotworowej jest wydarzeniem, które rodzi wiele emocji i stawia wiele pytań… Towarzyszę w tym procesie pacjentom. Wspieram osoby, które otrzymują diagnozę choroby onkologicznej, tak aby ich psychika zmobilizowała się do walki z chorobą. Pytania te, choć nie łatwe, często pojawiają się w umyśle pacjenta, a odpowiedzi na nie przychodzą z czasem. Leczenie wymaga cierpliwości, ale jest drogą w której staram się jako psychoterapeutka towarzyszyć tak, aby każda osoba miała poczucie wsparcia i zmobilizowała wszystkie swoje psychiczne zasoby do wyzdrowienia. Towarzyszę osobom chorującym onkologicznie oraz ich rodzinom przez cały okres leczenia chemioterapeutycznego i chirurgicznego, a także wzmacniam naturalne katalizatory samoleczenia, które drzemią w psychice każdego z nas tak, aby zwiększyć szanse na wyzdrowienie. Choroba onkologiczna jest trudnością. Bliskie jest mi jednak myślenie, że może być też katalizatorem rozwoju. Może być wyzwaniem które zaowocuje pozytywnie na przyszłość. Choroba onkologiczna może być nauczycielem życia. Tego uczą mnie moim pacjenci i takie jest doświadczenie wielu z nich.

Psychoonkologia to dziedzina psychologii, która bardzo intensywnie rozwija się w ostatnich kilkunastu latach w Polsce. Mam przyjemność być częścią tego rozwoju. Razem ze specjalistami z dziedziny chirurgii, dietetyki i fizjoterapii poszerzamy terytorium wsparcia, jakie może być oferowane pacjentom. Tym obszarem jest PREHABILITACJA. Nowa dziedzina onkologii, w której dokonuje się unikatowa współpraca psychoonkologów, chirurgów, dietetyków i fizjoterapeutów, którzy już na początku leczenia mają pomóc pacjentowi przygotować się do niego.

Prehabilitacja to nowy obszar onkologii. Mam zaszczyt brać udział w jego tworzeniu. W Samodzielnym Publicznym Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Szczecinie opracowujemy wraz z Zespołem Psycholożek pierwszy całościowy, specjalistyczny, innowacyjny “program wsparcia psychoprehabilitacyjnego”. Program będzie ukierunkowany na wzmocnienie u pacjentów strategii radzenia sobie ze stresem związanym z leczeniem onkologicznym oraz na redukcję szkód psychicznych spowodowaną długotrwałą, przewlekłą chorobą. Oddziaływanie psychoonkologiczne i interwencje zawarte w naszym innowacyjnym programie będą wpływały mobilizująco na układ immunologiczny pacjentów SPWSZ tak, aby ich psychika wzmacniała ciało w procesie leczenia psychoonkologicznego.

V seminarium. Wewnętrzny świat traumy. Sandplay Therapy w leczeniu traum złożonych vol 2/3.

Zapraszam na drugą część seminarium z cyklu LABORATORIUM SANDPLAY :

„Wewnętrzny świat traumy. Sandplay Therapy w leczeniu zaburzeń pourazowych u dzieci i dorosłych.„

która będzie poświęcona tematyce

„Traumy złożonej i jej specyfice w Terapii w Piaskownicy.”

Cykl 3 seminariów poświęcony psychoterapii zaburzeń pourazowych (posttraumatycznych) z zastosowaniem metody Sandplay Therapy zainicjuje pierwsze seminarium czerwcowe zogniskowane wokół traumy wczesnodziecięcej i relacyjnej. W ramach seminarium uczestnicy zapoznają się z symboliką, jaka pomaga pacjentom w ekspresji wewnętrznych pourazowych, rozszczepiających doświadczeń. Wspólnie przyjrzymy się opowieściom mitologicznym i baśniowym, które ilustrują archetypowe obrony jaźni oraz inne mechanizmy obronne prowadzące do rozszczepienia oraz wewnętrznej alienacji, których doświadczają pacjenci z zaburzeniami pourazowymi. Odbędzie się praca w parach, w grupie, a także prezentacja przypadku klinicznego, która będzie ilustrowała proces psychoterapii z zastosowaniem Sandplay prowadzący do reintegracji posttraumatycznej i powrotu pacjenta do zdrowia.

Termin:  30.09.2023

(10.00-18.00)

Opłata: 800 zł/seminarium

IV seminarium. Wewnętrzny świat traumy. Sandplay Therapy w leczeniu zaburzeń pourazowych vol 1/3.

IV seminarium z cyklu LABORATORIUM SANDPLAY : „Wewnętrzny świat traumy. Sandplay Therapy w leczeniu zaburzeń pourazowych u dzieci i dorosłych. 

część 1. Wczesnodziecięca trauma relacyjna. – 24.06.2023

część 2. Traumy złożone i ich specyfika w Terapii w Piaskownicy – wrzesień 2023.

część 3. PTSD i interwencja kryzysowa z zastosowaniem Sandplay Therapy – listopad 2023. 

Cykl 3 seminariów poświęcony psychoterapii zaburzeń pourazowych (posttraumatycznych) z zastosowaniem metody Sandplay Therapy zainicjuje pierwsze seminarium czerwcowe zogniskowane wokół traumy wczesnodziecięcej i relacyjnej. W ramach seminarium uczestnicy zapoznają się z symboliką, jaka pomaga pacjentom w ekspresji wewnętrznych pourazowych, rozszczepiających doświadczeń. Wspólnie przyjrzymy się opowieściom mitologicznym i baśniowym, które ilustrują archetypowe obrony jaźni oraz inne mechanizmy obronne prowadzące do rozszczepienia oraz wewnętrznej alienacji, których doświadczają pacjenci z zaburzeniami pourazowymi. Odbędzie się praca w parach, w grupie, a także prezentacja przypadku klinicznego, która będzie ilustrowała proces psychoterapii z zastosowaniem Sandplay prowadzący do reintegracji posttraumatycznej i powrotu pacjenta do zdrowia. 

Zachęcamy uczestników do zaplanowania udziału w całości –  we wszystkich 3 seminariach cyklu poświęconego zaburzeniom posttraumatycznym. Kolejne części seminarium są jego kontynuacją.

Termin:  24.06.2023

Opłaty: 700 zł/seminarium

Sobota 10.00-18.00 (1 h przerwa na obiad)

Czas trwania seminarium: 10h seminaryjnych

Prowadząca:  Agata Giza-Zwierzchowska (Szczecin) dr n. med., psycholożka, specjalistka psychologii klinicznej, psychoterapeutka,  Router International Association for Analytical Psychology, certyfikowana psychoterapeutka Sandplay (Individual Member of International Society for Sandplay Therapy ), współautorka publikacji “Wprowadzenie do Terapii w Piaskownicy – Sandplay Therapy” 

Seminaria cyklu LABORATORIUM SANDPLAY odbywają się co 2- 3 miesiące, łącznie kilka razy w roku. Na każde z seminariów obowiązuje osobne zgłoszenie na maila gizazwierzchowska@gmail.com . Ilość miejsc jest ograniczona.