Inner Bridges – konferencja o analitycznej pracy z dziećmi, młodzieżą i młodymi dorosłymi w Bukareszcie
W dniach 4–7 czerwca 2026 roku w Bukareszcie odbyła się międzynarodowa konferencja „Inner Bridges: Analytical Work with Children, Adolescents and Young Adults”, poświęcona analitycznej pracy z dziećmi, młodzieżą i młodymi dorosłymi.
Było to wyjątkowe wydarzenie, ponieważ zostało zorganizowane wspólnie przez cztery towarzystwa analityczne: SP Jung i SRAJ z Rumunii, Slovenian Association for Analytical Psychology (SZAP) oraz Polskie Towarzystwo Psychoanalizy Jungowskiej (PTPJ).
Miałam zaszczyt być członkinią komitetu organizacyjnego konferencji, wspólnie z Emą Diaconu, Ilincą Bălaș i Mancą Švarą. Przez cztery dni ponad stu analityków, psychoterapeutów, osób szkolących się oraz innych specjalistów z wielu krajów i towarzystw jungowskich spotkało się, aby wspólnie myśleć o wyzwaniach współczesnej pracy analitycznej z najmłodszymi pacjentami i ich rodzinami.
Most jako symbol spotkania
Centralnym obrazem konferencji był most – symbol łączenia tego, co pozornie oddzielone: różnych obszarów psychiki, przeciwieństw, doświadczeń, ludzi i perspektyw.
Drugim ważnym obrazem był solidny kontener, czyli przestrzeń zdolna pomieścić trudne doświadczenia, emocje i różnorodność ludzkich historii.
Te dwa obrazy – most i kontener – towarzyszyły nam przez całe cztery dni. Stały się również metaforą samego procesu analitycznego: budowania połączeń pomiędzy tym, co świadome i nieświadome, pomiędzy cierpieniem i twórczością, pomiędzy doświadczeniem jednostki a relacją z drugim człowiekiem.
W pewnym sensie sama konferencja stała się takim kontenerem – miejscem, w którym można było pomieścić różnorodne doświadczenia kliniczne, emocje i pytania, a następnie wspólnie je opracowywać i nadawać im znaczenie.
„Bridge over death”
Podczas konferencji miałam również możliwość wygłoszenia wykładu plenarnego pt.:
„Bridge over death: linking symbols and linking phenomena in Jungian analysis of children with autism spectrum disorder”
Wystąpienie było poświęcone moim wieloletnim doświadczeniom w pracy analitycznej z dziećmi ze spektrum autyzmu oraz rozwijanej przeze mnie koncepcji „linking phenomena” i „linking objects” – zjawisk i obiektów, które mogą umożliwiać budowanie relacji, komunikacji i psychicznego połączenia z dzieckiem.
Tytułowy „most nad śmiercią” odnosił się do szczególnego rodzaju doświadczenia zerwania więzi – zarówno w relacji z drugim człowiekiem, jak i z własnym światem wewnętrznym. W pracy z dziećmi w spektrum szczególnie ważne staje się poszukiwanie sposobów, w jakie możliwe jest ponowne nawiązanie kontaktu, kiedy tradycyjne formy komunikacji i symbolizacji okazują się niedostępne.
Była to dla mnie również okazja do podzielenia się fragmentem pracy nad teorią, którą rozwijam od kilku lat, łącząc perspektywę psychologii analitycznej z doświadczeniami klinicznymi dotyczącymi spektrum autyzmu.
Bogaty program kliniczny
Program konferencji obejmował osiem wykładów plenarnych, 21 prezentacji przypadków klinicznych oraz trzy warsztaty.
Wśród wykładowców znaleźli się między innymi Francesco Bisagni, Caterina Vezzoli, Batya Brosh Palmoni, Jay Barlow, Eva Pattis Zoja, Oksana Zaleska, Manca Švara, a także ja – z prezentacją dotyczącą pracy jungowskiej z dziećmi w spektrum autyzmu.
Szczególnie cenne były dla mnie prezentacje przypadków klinicznych. Pokazywały one, jak różnorodne mogą być drogi rozwoju psychicznego dzieci i młodych ludzi oraz jak wiele wymaga od terapeuty gotowość do pozostawania przy tym, co jeszcze nie zostało nazwane, zrozumiane czy zsymbolizowane.
Ważną częścią programu były również warsztaty, w tym prowadzony przez Evę Pattis Zoja i Mihaelę Drăgan warsztat sandplay, poświęcony między innymi przestrzeni ciszy oraz doświadczeniu „grupowej psychiki”.
Spotkanie ludzi i idei
Konferencja była czymś więcej niż tylko wydarzeniem naukowym.
Rozmowy prowadzone podczas sesji, wspólne posiłki, spotkania wieczorne, warsztaty i nieformalne dyskusje pozwoliły nawiązać nowe relacje zawodowe i osobiste. Dla mnie szczególnie ważne było doświadczenie współpracy ponad granicami poszczególnych towarzystw i krajów.
Organizacja konferencji była dużym przedsięwzięciem, wymagającym połączenia wielu różnych perspektyw, doświadczeń i sposobów pracy. Jednocześnie właśnie ta różnorodność okazała się jej ogromną wartością.
Inner Bridges było konferencją, która w pewnym sensie sama zbudowała mosty, o których mówił jej program.
Mosty pomiędzy krajami i towarzystwami, pomiędzy teorią a praktyką kliniczną, pomiędzy doświadczeniem analityków a światem dzieci i młodych ludzi, z którymi pracujemy.
Co pozostaje po konferencji?
Po spotkaniach w Bukareszcie pozostaje przede wszystkim poczucie, że dialog rozpoczęty podczas konferencji powinien być kontynuowany.
Praca analityczna z dziećmi, młodzieżą i młodymi dorosłymi wymaga szczególnej uważności, elastyczności i gotowości do poszukiwania nowych form kontaktu. Wymaga także umiejętności budowania bezpiecznego kontenera, który pozwala pomieścić to, co trudne, oraz mostów prowadzących ku relacji, symbolizacji i rozwojowi.
Cieszę się, że mogłam być częścią tego międzynarodowego spotkania – zarówno jako współorganizatorka reprezentująca Polskie Towarzystwo Psychoanalizy Jungowskiej, jak i jako prelegentka.
Mam nadzieję, że mosty zbudowane w Bukareszcie będą prowadziły dalej – do kolejnych spotkań, współpracy, badań i przede wszystkim do lepszego rozumienia dzieci i młodych ludzi, którym towarzyszymy w ich drodze rozwoju.
Inner Bridges – Bucharest, 4–7 June 2026.
Bridge over death. Linking symbols. Linking phenomena. Building connections.
