Z roku na rok przybywa dzieci korzystających z opieki psychiatrycznej i psychoterapeutycznej. „Współczesne dzieci mają coraz większe problemy w relacjach z rówieśnikami. Wychowywane w poczuciu wyjątkowości, z oporem dostosowują się do życia w grupie. „
Jak pomóc dzieciom w kryzysie? Po więcej na ten temat zapraszam tutaj
Są takie projekty zawodowe, które zaczynają się od pomysłu, ciekawości i spotkania kilku osób i dopiero po latach widać, jak bardzo wpłynęły na dalszą drogę. Dla mnie właśnie taką historią jest spotkanie z metodą Sandplay Therapy.
W 2011 roku metoda ta była w Polsce prawie nieznana. Wszyscy odczuwaliśmy niedostatek metod dedykowanych pracy z dziećmi i młodzieżą. Pojawił się więc w zespole Pracowni Psychoedukacji pomysł, który był jednocześnie fascynujący i dość odważny: zaprosić do Polski doświadczonych terapeutów Sandplay, stworzyć w Szczecinie możliwość profesjonalnego szkolenia w tej metodzie, a następnie rozpocząć jej rzeczywiste stosowanie w pracy terapeutycznej.
Tak narodził się projekt realizowany dzięki współpracy Pracowni Psychoedukacji, Towarzystwa Wspierania Inicjatyw Kulturalno-Społecznych „TWIKS” oraz niemieckiego DGST – Deutsche Gesellschaft für Sandspiel-Therapie.
Szczególne znaczenie miało spotkanie z Linde von Keyserlingk, ówczesną przewodniczącą DGST.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
To dzięki jej otwartości i zaangażowaniu mogliśmy wejść w świat niemieckiego Sandplay, poznać ludzi od lat rozwijających tę metodę i rozpocząć własną drogę szkoleniową.
Wtedy jeszcze nie wiedzieliśmy, dokąd ta droga nas zaprowadzi.
Wszystko zaczęło się w Apfelstetten
Pierwszym ważnym krokiem była podróż do Niemiec. W dniach 25–27 marca 2011 roku nasza grupa robocza pojechała do Apfelstetten – miejsca związanego z niemieckim środowiskiem Sandplay Therapy. Było to nasze pierwsze tak intensywne spotkanie z metodą. Pod kierunkiem Linde von Keyserlingk i Moniki Heinzel-Junger poznawaliśmy nie tylko jej założenia, ale przede wszystkim doświadczaliśmy tego, czym Sandplay jest w praktyce. To spotkanie miało w sobie coś z doświadczenia liminalnego, z przekraczania progu. Teoria zaczynała nabierać kształtu, a piasek, miniatury i obrazy tworzone w piaskownicy stawały się językiem, którym można było opowiadać o świecie psychicznym inaczej niż poprzez słowa. Z Apfelstetten przywieźliśmy do Szczecina pierwszy zestaw do prowadzenia terapii Sandplay.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Można więc powiedzieć, że właśnie wtedy Sandplay symbolicznie przekroczyło próg naszej Pracowni i zaczęło swoją historię w Szczecinie.
Niemieccy nauczyciele przyjeżdżają do Szczecina
Po powrocie z Niemiec rozpoczął się bardzo intensywny czas. Do Szczecina zaczęli przyjeżdżać kolejni doświadczeni terapeuci, analitycy jungowscy i nauczyciele Sandplay. Każde spotkanie otwierało przed nami trochę inny obszar tej metody. Ciąg dalszy można przeczytać TUTAJ
Artykuł o Terapii w Piaskownicy ukazał się w wydaniu (28 lipca 2014) Głosu Szczecinskiego. Redaktor Anna Folkman opisuje pracę psychoterapeutów w gabinetach metodą Terapii w Piaskownicy.
W dniach 22-23.11. 2013 roku miałam zaszczyt i wielką przyjemność zorganizować i poprowadzić w ramach działalności Stowarzyszenia Pracownia Psychoedukacji I Miedzynarodową Konferencję Naukową poświęconą Terapii w Piaskownicy (Sandplay Therapy) w Polsce. Konferencja „Oblicza Psychoterapii: Symbol, Ciało, Duchowość – Sandplay Therapy w leczeniu zaburzeń psychicznych i wspraciu w rozwoju” odbyła się w Hotelu Park w Szczecinie. Była dwudniowym wydarzeniem w ktorym wzięło udział ponad 150 uczestników z Polski i z zagranicy. W ramach konferencji zostały wygłoszone wykłady plenarne z dziedziny psychoanalizy i psychoterapii oraz zostały poprowadzone seminaria superwizyjne.
W Moje Miasto Szczecin ukazała się interesująca rozmowa zainicjowana przez Red. Annę Folkman, poświęcona rozwojowi kobiet. Rozmawiałyśmy o stereotypach związanych z płcią, wymaganiach i oczekiwaniach którymi współczesne kobiety są bombardowane i o tym jak w tym „zgiełku” poszukać własnych wartości. Poniżej jej fragment:
– Sporo łatek przypina się kobietom. A to, że nasze miejsce jest w domu, albo nie potrafimy dobrze prowadzić auta, czy stale zmieniamy zdanie. Skąd biorą się takie stereotypy?
– Nikt nie jest wolny od stereotypów. Stereotypy pochodzą z naszych doświadczeń. Czerpiemy je także z doświadczeń osób nam bliskich. Często mężczyzna może nieświadomie myśleć o kobietach tak, jak np. jego ojciec czy brat. W codziennym życiu dążymy do uproszczeń. Stereotypy idealnie się w to wpisują…
Zapraszam do lektury całości. Link do całości rozmowy znajduje się tutaj